วิธีอ่านใบกำกับภาษีจีน

เริ่มต้นด้วยการอ่านป้ายกำกับ ไม่ใช่การแปลทุกประโยค บนใบกำกับภาษีจีน ชื่อบริษัทจะบอกให้คุณทราบว่าใครเป็นผู้ซื้อและผู้ขาย แถวรายการสินค้าอธิบายสิ่งที่ถูกออกใบแจ้งหนี้ และยอดรวมจะแยกราคาออกจากภาษี การอ่านส่วนเหล่านี้ร่วมกันจะให้ภาพที่ชัดเจนกว่าการคัดลอกตัวเลขที่ใหญ่ที่สุดบนหน้ากระดาษ

คู่มือนี้อธิบายช่องข้อมูลทั่วไปบนใบแจ้งหนี้จีนแผ่นดินใหญ่ หรือฟาเพียว สำหรับผู้ซื้อจากต่างประเทศและทีมการเงิน โดยมุ่งเน้นไปที่สินค้าและบริการทั่วไป หากเอกสารดังกล่าวเป็นใบแจ้งหนี้เชิงพาณิชย์หรือใบเสนอราคาจากผู้จัดจำหน่าย ให้ใช้ การเปรียบเทียบระหว่างฟาเพียวและใบแจ้งหนี้เชิงพาณิชย์ เพื่อระบุประเภทของเอกสารที่คุณมีก่อน

1. ระบุใบแจ้งหนี้

เก็บต้นฉบับเปิดไว้ข้างๆ บันทึกของคุณ การแปลจะใช้งานได้ง่ายขึ้นเมื่อคำอธิบายแต่ละส่วนยังคงเชื่อมต่อกับป้ายกำกับภาษาจีนและค่าดั้งเดิม อย่าแทนที่ชื่อบริษัทจีนหรือรหัสระบุตัวตนยาวๆ ด้วยการแปลโดยประมาณ: คุณอาจจำเป็นต้องใช้อักขระดั้งเดิมสำหรับการค้นหาในขั้นตอนถัดไป

ประกาศเกี่ยวกับใบแจ้งหนี้อิเล็กทรอนิกส์ปี 2024 ของกรมสรรพากรแห่งชาติ ระบุช่องข้อมูลหลักและกำหนดหมายเลข 20 หลักสำหรับใบแจ้งหนี้ที่แปลงเป็นดิจิทัลอย่างสมบูรณ์ รูปแบบใบแจ้งหนี้รุ่นเก่าอาจมีรหัสใบแจ้งหนี้และหมายเลขใบแจ้งหนี้แยกกัน ให้ระบุรูปแบบให้ชัดเจนก่อนตัดสินใจว่าขาดช่องข้อมูลใดไป

ป้ายกำกับภาษาจีน	ความหมาย	สิ่งที่ควรบันทึก
发票号码	หมายเลขใบแจ้งหนี้	รหัสระบุตัวตนทั้งหมด รวมถึงเลขศูนย์นำหน้าใดๆ รหัสนี้ระบุใบแจ้งหนี้ฉบับนี้ ไม่ใช่ระบุผู้จำหน่าย
发票代码	รหัสใบแจ้งหนี้	ช่องข้อมูลแยกต่างหากในกรณีที่รูปแบบใบแจ้งหนี้มีรหัสนี้ แยกให้ออกจากหมายเลขใบแจ้งหนี้
开票日期	วันที่ออกใบแจ้งหนี้	วันที่ที่พิมพ์อยู่บนใบแจ้งหนี้ ไม่ใช่วันที่ที่ผู้จำหน่ายส่งอีเมลมาให้
备注	หมายเหตุ	ข้อความเพิ่มเติมหรือข้อมูลอ้างอิงที่อาจอธิบายธุรกรรมที่ถูกออกใบแจ้งหนี้

วันที่ในภาษาจีนมักวางปีไว้ก่อนเดือนและวัน อักขระ 年, 月 และ 日 ใช้ระบุส่วนเหล่านั้น เมื่อโอนวันที่ลงในแบบฟอร์มที่ใช้ลำดับอื่น ให้ตรวจสอบป้ายกำกับช่องข้อมูลแทนการวางลำดับตัวเลขเดิมลงไป เก็บสำเนาวันที่ดั้งเดิมไว้เพื่อให้เพื่อนร่วมงานสามารถแก้ไขความกำกวมระหว่างวันและเดือนได้

อ่านชื่อเรื่องด้วย ชื่อเรื่องที่อ้างถึงใบแจ้งหนี้ธรรมดาและใบแจ้งหนี้พิเศษมูลค่าเพิ่ม (VAT) จะระบุหมวดหมู่ใบแจ้งหนี้ที่แตกต่างกัน การแปลทั้งสองอย่างง่ายๆ ว่า "ใบเสร็จรับเงิน" จะทำให้สูญเสียข้อมูล คัดลอกชื่อเรื่องดั้งเดิมลงในบันทึกของคุณ แม้ว่าคุณจะใช้คำอธิบายภาษาอังกฤษที่สั้นกว่าเมื่อพูดถึงเอกสารก็ตาม

ทำงานโดยอ้างอิงจากป้ายกำกับ ไม่ใช่ตำแหน่งที่จำมา กรมสรรพากรอธิบายว่า รูปแบบใบแจ้งหนี้อิเล็กทรอนิกส์อาจแตกต่างกันไปตามธุรกิจ ช่องข้อมูลที่ปรากฏในมุมล่างของใบแจ้งหนี้รุ่นเก่าอาจอยู่ตำแหน่งอื่นในรูปแบบอื่น การจัดวางที่แตกต่างกันเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าเอกสารนั้นถูกต้องหรือไม่

แผนภาพนี้เป็นแผนที่สำหรับการอ่าน ใช้โซนแรกเพื่อระบุเอกสาร โซนที่สองเพื่อระบุคู่สัญญา และโซนที่เหลือเพื่อทำความเข้าใจธุรกรรมและยอดรวม แผนภาพนี้จงใจไม่ใส่หมายเลขใบแจ้งหนี้ที่ใช้งานได้ ข้อมูลบริษัท หรือผลการตรวจสอบ

2. อ่านข้อมูลผู้ซื้อและผู้ขาย

หาหัวข้อฝ่ายก่อนอ่านชื่อบริษัท ทั้งสองฝ่ายอาจมีช่องที่เรียกว่า "ชื่อ" และอีกช่องที่เรียกว่า "เลขประจำตัวผู้เสียภาษี" หากคุณคัดลอกค่าเหล่านั้นโดยไม่ดูหัวข้อ จะง่ายที่จะสับสนโดยนำรหัสของผู้ซื้อไปใส่ให้ผู้ขาย

1. 购买方信息 — ข้อมูลผู้ซื้อ อ่านชื่อและรหัสระบุตัวตนภายในบล็อกนี้ร่วมกัน ข้อมูลเหล่านี้บรรยายถึงผู้ซื้อที่ปรากฏบนใบแจ้งหนี้ฉบับนี้
2. 销售方信息 — ข้อมูลผู้ขาย เก็บชื่อและรหัสระบุตัวตนของบล็อกนี้ไว้ด้วยกันเช่นกัน นี่คือฝ่ายที่คุณควรเริ่มต้นเมื่อต้องการตรวจสอบบริษัทที่ออกใบแจ้งหนี้
3. 名称 — ชื่อ หัวข้อผู้ซื้อหรือผู้ขายที่อยู่รอบๆ จะระบุบทบาท ป้ายกำกับที่ซ้ำกันไม่ได้หมายความว่าชื่อทั้งสองต้องเหมือนกัน
4. 纳税人识别号 — เลขประจำตัวผู้เสียภาษี ช่องข้อมูลนี้อาจหมายถึงรหัสเครดิตสังคมแบบรวม (USCC) แทน รหัสนี้เป็นของฝ่ายที่ถูกระบุชื่อ ไม่ใช่ของใบแจ้งหนี้

อย่าถือว่าช่องระบุผู้ซื้อที่ว่างเปล่าทุกกรณีเป็นปัญหาแบบเดียวกัน แนวทางการออกใบกำกับภาษีของหน่วยงานภาษีเซี่ยงไฮ้ แยกแยะระหว่างผู้ซื้อที่เป็นนิติบุคคลกับบุคคลธรรมดา องค์กรที่ไม่ใช่นิติบุคคล และลูกค้าต่างประเทศ ซึ่งอาจไม่ต้องระบุเลขประจำตัวผู้เสียภาษีของผู้ซื้อ ตรวจสอบสถานะของผู้ซื้อก่อนขอให้ซัพพลายเออร์สร้างเลขประจำตัวจีนสำหรับบริษัทต่างชาติ

นอกจากนี้ ให้แยกแยะ 开票人 ซึ่งเป็นผู้ออกหรือเตรียมใบกำกับภาษี ออกจากบริษัทผู้ขาย ชื่อส่วนบุคคลในช่องนี้ไม่ใช่ซัพพลายเออร์รายที่สอง คำอธิบายเกี่ยวกับผู้ออกใบกำกับภาษี ครอบคลุมความแตกต่างนี้และประเด็นแยกต่างหากที่ว่าหน่วยที่ออกใบกำกับภาษีมีความสัมพันธ์อย่างไรกับผู้ขายตามสัญญา

เพื่อสร้างบันทึกสองภาษาที่มีประโยชน์ ให้รักษาชื่อผู้ขายภาษาจีนและเลขประจำตัวไว้ตามต้นฉบับอย่างเคร่งครัด จากนั้นใส่ชื่อการค้าภาษาอังกฤษในหมายเหตุแยกต่างหาก อย่าทับชื่อทางกฎหมายด้วยแบรนด์หน้าร้าน หากจำเป็นต้องค้นหาหรือตีความเลขประจำตัว ให้ปฏิบัติตามคู่มือเลขประจำตัวผู้เสียภาษีของบริษัทจีน

3. อ่านรายการสินค้า

อ่านข้อมูลในหนึ่งแถวให้ครบก่อนย้ายไปแถวถัดไป คำอธิบาย ปริมาณ ราคาต่อหน่วย และจำนวนเงินเป็นส่วนที่เกี่ยวข้องกัน หากใบกำกับภาษีใช้คำอธิบายผลิตภัณฑ์กว้างๆ ให้เปรียบเทียบกับรายละเอียดสนับสนุนของคำสั่งซื้อ แทนที่จะสันนิษฐานว่าชื่อผลิตภัณฑ์ภาษาอังกฤษต้องปรากฏตรงตัวทุกคำ

ช่อง 项目名称 ระบุรายการสินค้าหรือบริการ; รูปแบบเก่าอาจใช้หัวข้อยาวกว่าสำหรับสินค้าหรือบริการ 规格型号 หมายถึงข้อกำหนดหรือรุ่น การอ้างอิงรุ่นสามารถช่วยเชื่อมโยงคำอธิบายภาษาจีนที่ไม่คุ้นเคยกับสินค้าที่สั่งซื้อ แต่บรรทัดในใบกำกับภาษีเพียงอย่างเดียวอาจไม่บรรยายคุณสมบัติทั้งหมดของสินค้า

ช่องข้อมูล	ความหมาย	การอ่านตัวอย่างสมมติ
单位	หน่วยวัด	ชิ้น อ่านหน่วยก่อนตีความปริมาณ
数量	ปริมาณ	10 ชิ้นในตัวอย่างนี้
单价	ราคาต่อหน่วย	100 หยวนต่อชิ้น ไม่รวมภาษีในตัวอย่างนี้
金额	จำนวนเงินต่อแถว	1,000 หยวนก่อนภาษี: ปริมาณคูณกับราคาต่อหน่วยที่สมมติขึ้น
税率/征收率	อัตราภาษีหรืออัตราจัดเก็บภาษี	อ่านค่าที่แสดง; อย่าอนุมานจากชื่อผลิตภัณฑ์เพียงอย่างเดียว
税额	จำนวนเงินภาษี	130 หยวน ภายใต้สมมติฐานอัตรา 13% ของตัวอย่าง

นี่เป็นตัวอย่างการคำนวณเชิงสมมติ ไม่ใช่แถลงการณ์ของอัตราที่ใช้กับการซื้อของคุณ ตัวอย่างนี้สมมติให้มีแถวสินค้าบวกหนึ่งแถว ราคาต่อหน่วยไม่รวมภาษี และไม่มีส่วนลด ใบกำกับภาษีจริงอาจมีหลายแถว หน่วยต่างกัน หรือการปรับอื่นๆ โปรดรักษาความแตกต่างเหล่านี้เมื่อทำบันทึกของคุณ

กล่องกระดาษไม่ใช่ชิ้นเดียว และปริมาณในใบกำกับภาษีไม่ใช่ปริมาณการจัดส่งในบัญชีรายการบรรจุภัณฑ์โดยอัตโนมัติ ก่อนแจ้งความแตกต่าง เปรียบเทียบหน่วยและขอบเขตที่เอกสารครอบคลุม คำสั่งซื้ออาจถูกออกใบกำกับภาษีเป็นบางส่วน ถามว่าใบกำกับภาษีครอบคลุมอะไรบ้าง แทนที่จะเปลี่ยนปริมาณเงียบๆ ให้ตรงกับเอกสารอื่น

หากคำอธิบายขึ้นบรรทัดใหม่ ตรวจสอบขอบเขตของแถว การขึ้นบรรทัดใหม่ทางสายตาอาจต่อเนื่องจากรายการเดิม ไม่จำเป็นต้องเป็นค่าใช้จ่ายเพิ่ม แยกแยะเซลล์ที่ว่างจริงๆ จากภาพหน้าจอที่ถูกตัดหรืออักขระที่อ่านไม่ออก ไฟล์แหล่งที่มาที่ชัดเจนมีประโยชน์มากกว่าการคาดเดาอย่างมั่นใจ

เมื่อส่งใบกำกับภาษีให้เพื่อนร่วมงาน โน้ตย่อสั้นๆ ในแถวอาจเพียงพอ: คำอธิบายรายการเดิม รุ่นถ้ามี หน่วย ปริมาณ และจำนวนเงินที่เกี่ยวข้อง คงการแปลที่ไม่แน่นอนไว้ว่าไม่แน่นอน การแปลชื่อรายการทางเทคนิคต่างกันไม่ได้หมายถึงการเปลี่ยนการอ้างอิงรุ่นหรือค่าตัวเลข

4. แยกราคา ภาษี และยอดรวม

ข้อผิดพลาดในการอ่านที่สำคัญที่สุดคือการถือเอา 金额 ซึ่งเป็นจำนวนเงินก่อนภาษีในแถวรายการ VAT มาตรฐาน เป็นยอดรวมสุดท้ายที่ต้องชำระ อ่านควบคู่กับ 税额 ซึ่งเป็นจำนวนเงินภาษี และ 价税合计 ซึ่งเป็นยอดรวมรวมภาษี ป้ายกำกับเหล่านี้ตอบคำถามที่แตกต่างกัน

แถวที่ติดป้าย 合计 สามารถแสดงผลรวมแยกภายใต้คอลัมน์จำนวนเงินและภาษี ติดตามหัวคอลัมน์เหนือแต่ละตัวเลข อย่าบวกภาษีซ้ำโดยถือเอายอดรวมรวมภาษีเป็นจำนวนเงินก่อนภาษีอีกจำนวนหนึ่ง

องค์ประกอบตัวอย่าง	ค่า	ความสัมพันธ์
จำนวนเงินไม่รวมภาษี	1,000 หยวน	จำนวนเงินสินค้าของตัวอย่าง ก่อนภาษีมูลค่าเพิ่มที่สมมติขึ้น
จำนวนเงินภาษี	130 หยวน	ภาษีในตัวอย่างสมมติรายการเดียวนี้
ยอดรวมรวมภาษี	1,130 หยวน	จำนวนเงินก่อนภาษีบวกกับจำนวนเงินภาษี

การคำนวณนี้อธิบายความหมายของป้ายกำกับ แต่ไม่ได้ใช้ยืนยันความถูกต้องของใบแจ้งหนี้ เอกสารที่ปลอมแปลงอาจมีการคำนวณทางคณิตศาสตร์ที่ถูกต้อง ในทางกลับกัน หากการคำนวณของคุณแตกต่างจากตัวเลขที่พิมพ์ ให้ตรวจสอบรายการทั้งหมด ส่วนลด และความละเอียดของทศนิยมที่แสดงก่อนสรุปผล อย่าแก้ไขค่าของผู้จำหน่ายเพียงเพื่อให้สเปรดชีตของคุณสมดุล

ใกล้กับยอดรวม 大写 หมายถึงจำนวนเงินที่เขียนด้วยอักษรทางการเงินจีนแบบเป็นทางการ ส่วน 小写 ระบุรูปแบบตัวเลข ทั้งสองเป็นการแสดงยอดรวมเดียวกัน ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายสองรายการ คำว่า “ตัวใหญ่” ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงตัวอักษรพิมพ์ใหญ่หรือจำนวนเงินที่ต้องชำระที่สูงขึ้น

ในตัวอย่างนี้ ยอดรวมตัวเลข 1,130 หยวน สามารถเขียนเป็น 壹仟壹佰叁拾元整 ได้ อักขระสุดท้ายบ่งชี้ว่าเป็นจำนวนเงินหยวนเต็มโดยไม่มีเศษส่วน คุณไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ระบบตัวเลขทางการเงินทั้งหมดเพื่อค้นหายอดรวม แต่หากมีความขัดแย้งระหว่างจำนวนเงินที่เขียนเป็นตัวอักษรกับจำนวนเงินที่เป็นตัวเลข ควรขอคำชี้แจง

เก็บสกุลเงินและความละเอียดเดิมของใบแจ้งหนี้ไว้ในบันทึกของคุณ ใบแจ้งหนี้เชิงพาณิชย์แยกต่างหากอาจใช้สกุลเงินอื่นหรือครอบคลุมชุดค่าใช้จ่ายที่แตกต่าง การแปลงอัตราแลกเปลี่ยนหรือยอดรวมจากเอกสารอื่นนั้นไม่ควรแทนที่ค่าที่พิมพ์บนใบแจ้งหนี้ภาษีจีนเมื่อคุณป้อนข้อมูลในช่องสำหรับการตรวจสอบ

5. ใช้ช่องข้อมูลให้ถูกต้อง

เมื่อคุณอ่านใบแจ้งหนี้แล้ว ให้เลือกขั้นตอนถัดไปตามคำถามที่คุณต้องการคำตอบ หมายเลขเอกสารใช้สำหรับการค้นหาใบแจ้งหนี้ ส่วนรหัสประจำตัวบริษัทใช้สำหรับการค้นหาบริษัท การอ่านข้อมูลใดข้อมูลหนึ่งได้สำเร็จเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับการตรวจสอบ มิใช่หลักฐานว่าการตรวจสอบได้เกิดขึ้นแล้ว

1. ตรวจสอบบันทึกใบแจ้งหนี้ ใช้เครื่องมือตรวจสอบใบแจ้งหนี้ ChinaValidate สำหรับใบแจ้งหนี้ VAT จีนที่รองรับ ทำตามช่องข้อมูลที่ร้องขอสำหรับประเภทใบแจ้งหนี้นั้นและคัดลอกค่าจากต้นฉบับ คู่มือการตรวจสอบใบแจ้งหนี้ VAT อธิบายการผสมผสานข้อมูลนำเข้าและผลลัพธ์
2. ตรวจสอบธุรกิจผู้ออกใบแจ้งหนี้ ใช้ชื่อภาษาจีนของผู้ขายหรือรหัสประจำตัวบริษัทในการค้นหาบริษัท นี่คือการสอบถามข้อมูลบริษัทแยกต่างหาก อย่าส่งรายละเอียดของผู้ซื้อเพียงเพราะบล็อกนั้นปรากฏเป็นลำดับแรกในเอกสารของคุณ
3. แก้ไขช่องข้อมูลที่ไม่ชัดเจน ขอใบแจ้งหนี้ที่สมบูรณ์และอ่านชัดเจน หรือคำอธิบายสำหรับรายการ หน่วย หรือยอดรวมเฉพาะเจาะจง หากการสอบถามต้องการรหัสยืนยัน โปรดใช้คู่มือรหัสยืนยัน เลขประจำตัวผู้เสียภาษีของบริษัทไม่สามารถใช้แทนกันได้

การส่งมอบงานแบบกระชับควรคงไฟล์ต้นฉบับ ชื่อใบแจ้งหนี้และรหัสระบุตัวตน บล็อกข้อมูลของทั้งสองฝ่าย แถวรายการที่เกี่ยวข้อง และยอดรวมรวมภาษีไว้ วางคำแปลของคุณข้างเคียงกับรายละเอียดเหล่านั้น เพื่อให้ผู้อ่านคนอื่นสามารถติดตามคำอธิบายภาษาอังกฤษกลับไปยังช่องข้อมูลภาษาจีนจริง แทนที่จะพึ่งพารายการตัวเลขที่ไม่มีป้ายกำกับ

ผลลัพธ์ควรเป็นรูปธรรม: คุณทราบว่าใบแจ้งหนี้เป็นของใคร อธิบายถึงอะไร และตัวเลขต่างๆ สัมพันธ์กันอย่างไร จากนั้นคุณสามารถตรวจสอบใบแจ้งหนี้หรือสืบสวนผู้ขายด้วยการป้อนข้อมูลที่ถูกต้อง นั่นคือวัตถุประสงค์ที่มีประโยชน์ของการอ่านช่องข้อมูล แม้ว่าจะยังมีคำถามเชิงพาณิชย์หรือบัญชีแยกต่างหากที่ต้องการคำตอบอยู่ก็ตาม